Biometrija...

Biometrija je stara koliko i ljudski rod. Kad su ljudi uspeli da prepoznaju jedni druge rođena je i biometrija jer su lik, figura i veličine vidljivih delova tela biometrijski podaci koji karakterišu svaku individuu posebno. Razvoj tehnologije je uticao i još uvek utiče na način korišćenja biometrijski merljivih podataka. Usavršavanjem i digitalizovanjem mernih senzora i povećavanjem brzine obrade mogu da se registruju i koriste biometrijski podaci koji su teže merljivi (papilarne linije, slika irisa i očnog dna, DNK) ali pouzdaniji u indetifikaciji njihovih nosioca. Iz napred iznetog nameće se opšte prihvaćena definicija biometrije:

Biometrija je proces sakupljanja, procesiranja i skladištenja podataka o fizičkim osobinama pojedinaca, odnosno merenja raznih karakteristika delova tela, kao neponovljivih svojstava svake individue, sa namerom kasnijeg potvrđivanja autentičnosti podataka i identifikacije osobe od koje su biometrijski podaci uzeti.

Razvojem i napretkom tehnologije razvijaju se i biometrijski uređaji viših nivoa pouzdanosti i većih brzina rada. Nalaze sve širu primenu, za razne poslove identifikacije, počev od važnih ustanova državne administracije do svakodnevne kontrole zaposlenih u malim privatnim preduzećima. Do sada primenjene i tehnički podržane metode biometrijske identifikacije su metode prepoznavanja lika, rukopisa, prepoznavanja glasa, identifikacija preko geometrije prsta i ruke, putem otiska prsta i skeniranja mrežnjače oka. U postupke biometrijske identifikacije spada i DNK identifikacija ali zbog specifičnosti primene i posebnih metoda rada u specijalizovanim ustanovama u laboratorijskim uslovima, DNK kao metod biometrijske identifikacije nije naišao na širu primenu u praksi.